گزارش
از امروز تا حدود دو هفته دیگر به مسافرت میروم. دوست دارم مثل همیشه روزانه دقایقی را با شما سر کنم، اما نمیدانم مقدور میشود یا خیر. نه تنها در آستانه سال جدید، بلکه همیشه برای تکتک شما آرزوهای خوب دارم.
برای عاقبت بهخیری و سعادتمان دعا کنید.
از چهل و هشت قرن پیش
لوحهای باقی مانده از آسورد، حدود سال ۲۸۰۰ پیش از میلاد، کشف شده که در آن آمده: «زمین ما در روزهای اخیر در شرف نابودی است. نشانههایی وجود دارد مبنی بر اینکه دنیا به سرعت به پایانش نزدیک میشود. رشوهخواری و فساد در همه جا رواج دارد.» بیش از ۲۰۰۰ سال بعد، سقراط شکایت میکند که: «کودکان حالا به ظالمانی بدل شدهاند… آنها دیگر زمانی که بزرگتری وارد اتاق میشود از جای برنمیخیزند. آنها با والدینشان مخالف میکنند، سر میز غذا گوشت را میبلعند، پاهایشان را روی هم میاندازند، و با آموزگارانشان مستبدانه رفتار میکنند.» و افلاطون راجع به شاگردانش نوشت: «سر جوانان ما چه دارد میآید؟ آنها نسبت به بزرگترشان بیاحترامی میکنند، و از والدینشان فرمان نمیبرند. آنها قانون را نادیده میگیرند. آنها با افکار دیوانهوار در خیابانها آشوب به راه میاندازند. اخلاقیات آنها روبه انحطاط گذارده است. قرار است چه بر سر آنها بیاید؟»
هزار و یک شگفتی/ ایزاک آسیموف/ پروانه مکانیک/ تهران فاریاب/ ۱۳۶۲ تهران
بحران واقعی
خردمند ساخته میشود، زاده نمیشود.
بری شواترز در سخنرانیاش در تد: بحران واقعی؟ ما خردمند بودن را کنار گذاشتهایم
سایهگستران
زندگی سفر است، مقصد نیست. زمانی که صحبت از مقصد میکنیم، خواهناخواه داریم به نقطهء توقفی اشاره میکنیم اما زندگی حقیقی توقف ندارد. گرچه خیلی از ما متوقف میشویم و تا پایان عمر متوقف میمانیم. اما صحبت از تکاپو است و از پا نیافتادن، صحبت از یافتن ماموریت یکتایی است که برای آن به این دنیا آمدهایم و هیچ کسی نمیتواند به ما کمک کند که این ماموریت را شناسایی کنیم. این شناسایی کار آسانی نیست، به همین علت است که بیشتر دوست داریم به رویهها و قراردادها بچسبیم و مطابق آنها روزگار بگذارنیم. اما کسانی هستند که توقف نمیکنند و بعد از هر ضربهای که میخورند، سرسختانه بلند میشوند و به سفر ادامه میدهند:
از تمام خلق یک تن صوفیاند
مابقی در سایهء او میزیند
خوشمان بیاید یا نه، این بیت رنگی از حقیقت را در خود دارد. خیلیها به این موضوع اشاره کردهاند؛ اصل بیست/هشتاد (معروف به پارتو) یک شکل نسبتا امروزیتر است. مشکل کوچک این است که همه فکر میکنیم جز صوفیان و یا بیست درصد هستیم.
ده فرمان رمس: دهمین
Good Design is as Little Design as Possible.
Less is better – because is concentrates on the essential aspects and the products are not burdened withe non-essentials. Back to purity, back to simplicity!
طراحی خوب تا اندازهای که مقدور است طراحی مختصر است.
کمتر بهتر است – زیرا بر بخشهای ضروری متمرکز میشود و غیر ضروریها محصولات تحمیل نمیشود. بازگشت به خلوص، بازگشت به سادگی!



