حمله به جسم؛ حمله به جان

نوشته شده توسط , ۹ آبان ۱۳۸۷

زمانی که دوستان مونث‌ام صحبت می‌کنند از متلک‌گفتن‌ها، دست‌درازی‌ها و دستمالی‌کردن‌ها خشمگین و متعجب می‌شوم. بارها اندیشیده‌ام چنین موجوداتی با تجاوز و تعدی‌های این چنینی به روح یک زن چه چیزی نصیب‌شان می‌شود و به پاسخی نرسیده‌ام. بسامد این حرکات ظاهرا به قدری بالاست که نتوانسته‌ام به راحتی بگویم «این‌ها بیمارند» و خودم را راحت کنم.

این شاهکار گرافیک برعلیه تعدی جنسی به کودکان طراحی شده است. دست طراح ناشناس ولی قدرتمند آن را با احترام و تواضع می‌فشارم. به نظرم می‌رسد که با تغییرات کوچکی در این طرح می‌توان به طرحی رسید که تعدی و تجاوز به زنان را به شکلی کوبنده منعکس می‌کند…

چرا ما نباید در کشور چنین صف‌آرایی‌هایی در جهت قباحت واردشدن به زور در حریم بسیار شخصی یک انسان راه‌بیندازیم؟

۹ دیدگاه در “حمله به جسم؛ حمله به جان”

  1. ترگل بهرامی می‌گه:

    کاش بشود دقیق شویم در این طرح بی نظیر و به چیزهایی که به سادگی ،زیبایی و قدرت می گوید فکر کنیم و سوال آخر را به شیوه ی شما از خودمان بپرسیم : چرا ما در داخل کشور به جای چنین صف‌آرایی‌هایی در جهت قباحت واردشدن به زور در حریم بسیار شخصی یک انسان، به انواع جریانات تجاوز گرانه هر یک به شکلی دامن می زنیم؟
    امیدوارم این پست از کژفهمی و بدخوانی و برداشت های عجیب و غریب در امان بماند و همان تاثیر تکان دهنده ی را که می باید، در اذهان بگذارد.

  2. مون می‌گه:

    واقعن با دیدن این طرح به این قضیه بیشتر ایمان آوردم که برای بازگویی مسئله های تکان دهنده و مهم نیازی به هیچ سخن و کار پیچیده ای نیست و فقط همین که به درک عمیقی از آن برسیم و نگاه درستی داشته باشیم کافی ست تا درکمال سادگی چنین پر قدرت به بیانش بپردازیم . مسئله ای که این پست بازگو کرد مسئله ای ست که هر زنی در زندگی اش بارها با آن برخورد کرده است و این تجاوز به حریم شخصی اش که در کمال ناباوری انگار که حق مسلم افراد ی ست که هیچ حق و حقوقی برایش در تفکر حماقت بارشان قائل نیستند لطمه هایی به روح او وارد می کند که گاه واقعن غیر قابل جبران است . گویی که چیزی در درون او را نابود می کند که هیچ قدرتی قادر به برگرداندنش نیست . کاش می شد بفهمیم که این شاید از قتل کردن چیزی کم نداشته باشد .

  3. افشین می‌گه:

    پاسخ کیهان: وقتی در این عکس دست دشمن از آستین افرادی مشکوک و ضد انقلاب
    که عمال فراماسونری ولیبرالیسم تهوع آور غرب می باشند در می اید و به نوامیس مردم مسلمان تجاوز می کند باید این دست را برید.

    پاسخ موتلفه : بهتر آن است که زنان مسلمان ما همچون پیشوایان دینی صدر اسلام
    در جهت حفظ حریم و امنیت خودشان از منزل خارج نشوند مگر این که جهت خرید از بازار
    باشد که در این صورتاشکالی بر ان مترتب نیست.

    پاسخ عبد الکریم سروش: طایفه ای از فاشیست ها و تقدیس گران خشونت که جز تفتیش و
    تنبیه و تقبیح و تکفیر , پیشه و ریشه ای ندارند می خواهند زنان را قربانی نفس اماره خود
    سازند : اژدها را دار در برف فراق تا نسازد او تجاوز در عراق

    پاسخ حزب مشارکت: این گونه مسائل جز با تکیه بر خرد جمعی و پاسداری از ارزشهای
    انقلاب و حفوق بشر و فرمایشات امام و اصول دموکراسی و قانون اساسی و آزادی و
    ولایت فقیه و کرامت انسانی و رای دادن به خاتمی حل نخواهد شد.

    پاسخ استفتا : این مطلب و عکس همراه آن مصداق صور قبیحه و کتب ظاله بوده
    و نگاه کردن به ان حتی اگر به قصد لذت نباشد بنا بر احتیاط واجب حرام است و صاحب
    دست اگرشرعا شوهر او باشد اشکال ندارد.

  4. ترنج می‌گه:

    من هم با احترام دست شما را می‌فشارم که با طرح پرسش‌هایی ذهن را درگیر می‌کنید و حسن انتخاب‌تان هم که بماند.

  5. امیرپویا می‌گه:

    واقعا طرح قشنگی بود . ما ولی هنوز در کشور مفهوم حریم و شخص رو نمی فهمیم که بخوایم همچین کاری کنیم.

  6. زمین شناس می‌گه:

    من هنوز مطمئن نیستم حریمهای شخصی حتی تعریف شده باشند.

  7. shahab می‌گه:

    کاش طراح رو بیش‌تر معرفی می کردی تا با کارهای دیگرش هم بتوانیم احیانا آشنا شویم.

    هادی: طراح را نمی‌شناسم. اتفاقا با این کار روبه‌رو شدم.

  8. مصطفا می‌گه:

    مشخصات طرح را این جا پیدا کردم. اسم طراح که فکر می‌کنم آلمانی باشد Julia Elles است. تو همان صفحه که لینک داده‌ام نسخه‌ی بزرگ‌تری از طرح هم هست.

    هادی: تشکر می‌کنم از جستجوی‌تان. خوانندگان علاقه‌مند به طرح حتما بهره‌مند خواهند شد.

  9. شروین می‌گه:

    اول اینکه، زیاد مطمئن نیستم طنز سیاسی-مذهبی در چنین موردی اصلاً سازنده باشد. طنز چیز خوبی است تا زندگی تحمل‌پذیرتر شود ولی وقتی نامربوط باشد فقط قضیه را لوث می‌کند. بگذریم…

    دوم، تابوهای عرفی-مذهبی‌ای که در مورد مسائل اینچنینی وجود دارد و اجازه نمی‌دهد که اطلاع‌رسانی و گفتگوی سازنده شکل بگیرد، کم‌کم باعث می‌شود که جامعه از درون به قهقرا برود زیرا نمی‌تواند با آلودگی‌های خود روبرو شود. خوب است که طبقه‌ای از جامعه که دغدغه‌های اینچنینی دارد، به جای منتظر ماندن، آگاه‌سازی را از اطراف خودشان شروع کنند؛ کسب دانش و آگاهی، توانایی جلوگیری، قابلیت دفاع از خود، توانایی کمک به دیگری، و رویارویی با واقعیت.

    به هر حال در پایان، چند خبر و یادداشت مربوط به این موضوع را که اخیراً خوانده‌ام می‌آورم:
    * In Congo, an epidemic of rape
    * Rape as a weapon of war
    * Saudi king pardons female victim of gang rape

    در پایان اگر کسی خواست کار جدی انجام دهد (غیر از گفتگو و تعریف و تمجید) خبرم کند.

دیدگاهتان را بنویسید

پوسته ی پانوراما ساخته شده توسط Themocracy و آماده شده برای وردپرس فارسی توسط فرزاد ساغرچی

Creative Commons License
This work by Hadi Sabbagh is licensed under a
Creative Commons Attribution-Noncommercial-No Derivative Works 3.0 Unported License