من با احترام زیاد بخش مهمی از شخصیت بیل گیتس را ستایش می‌کنم. این مرد با عناوین مختلفی توصیف می‌شود که شایع‌ترینش «پولدارترین مرد دنیاست». مزخرف‌ترین توصیف او همین می‌تواند باشد، گیتس هیچ گاه خودش را با چهره اشرافی عرضه نکرده است. او همیشه خواسته در نقش یک معمار نرم‌افزار و کارشناس فناوری معتبر شناخته شود و به شکل خیلی جدی در فعالیت‌های خیریه وقت و سرمایه (مالی و زمانی) گذاشته است. به طوری که وارن بافت (سرمایه‌گذار افسانه‌ای و دومین ثروتمند جهان) سال گذشته متقاعد شد که حدود نود درصد از ثروتش را به بنیاد گیتس اهدا کند.

شرکتی که گیتس بنیان گذاشته و سال‌ها مدیریت کرده، شرکت چندان محبوبی نیست. شخصا اکثر محصولات آن را دوست ندارم، خصوصا ویندوز را. اما جرم اصلی مایکروسافت پول درآوردن زیاد است، و گرنه شرکت‌های زیادی هستند که محصولات به مراتب مزخرف‌تری عرضه می‌کنند و این قدر جنجال در باره‌شان نیست. حقیقت این است که مایکروسافت با همین محصولات زپرتی در اشاعه‌ی گسترده و جهانی پردازش دیجیتال گام‌های مهمی برداشته است.

اگر می‌خواهید کنتراست را حس کنید، گیتس را با لری الیسون - مدیر عامل میلیاردر شرکت نرم‌افزاری اوراکل - مقایسه کنید. در این قیاس الیسون مردی به شدت خودنما، خودبزرگ‌بین، غیر قابل تحمل (به گواهی چندین ازدواج پشت سرهم و نظرات همکاران قدیمش) و نادلپذیر به نظر می‌آید. گرچه محصولات اوراکل گاهی واقعا بدون رقیب هستند. این اواخر فیلم نشست مشترک استیو جابز و گیتس در دی۵ را دیدم، اعتراف می‌کنم که گیتس در مقایسه با جابز روانی بسیار آرام و شخصیتی بسیار فروتن داشت. جابز یا پایش را تکان می‌داد، یا وسط حرف گیتس می‌پرید و یا از محصولات اپل تمجیدهای غلو آمیز می‌کرد. عاقبت زمانی که نظر جابز را در مورد رابطه‌اش با گیتس پرسیدند با یک سطر از ترانه‌ای از بیتلز* پاسخ داد و یک لحظه آن‌قدر احساساتی شد که بغض کرد. جابز به خوبی در خاطر دارد که گیتس از کسانی است که در روزگار بدبختی اپل حاضر شد روی آینده آن سرمایه‌گذاری کند.

بیل گیتس بی‌تردید از بزرگ‌مردان تاریخ رایانه است، به قوت احساس می‌کنم که او در باقی‌مانده عمرش بیشتر خواهد درخشید و نام بسیار نیکی از خود به یادگار خواهد گذاشت.

با این حال واقعا از ویندوز بدم می‌آید.

* قطعه ذکر شده این بود: “ You And I Have Memories, Longer Than The Road That Stretches Out Ahead”

دیدگاهتان را بنویسید