برای کشت یک کیلو برنج تا پنج هزار لیتر آب مصرف می‌شود. حالا بروید و از مسوولان جمع‌آوری زباله در تهران سوال کنید که در طول روز چند صد کیسه‌ی پلاستیکی حاوی برنج طبخ‌‌شده در میان آشغال‌ها یافت می‌شود؟

۲ دیدگاه در “دردهای اساسی ما”

1. بودن و مجازی‌بودن » دردهای اساسی ما ۱ می‌گه:

   مرداد ۱۷, ۱۳۸۸ در t ۲۲:۰۲

   [...] این لحظه، هیچ کسی به هیچ شکلی به یادداشت دیشب واکنشی نشان نداده است. اما چطور؟ چرا ما در برابر [...]

   پاسخ دادن
2. negar می‌گه:

   مرداد ۲۳, ۱۳۸۸ در t ۱۲:۴۳

   سلام
   من تصمیم گرفتم برای این پست شما کامنت بذارم چون قبولش دارم اما تعللم به دلیلی واضحی مطلبتون و شرمندگی خودم بود.
   چیزهای زیادی تو زندگی ما هستند که به راحتی ما رو از مصرف کننده به اصراف کننده تبدیل کردند (تولید کننده رو کلا بوسیدیم گذاشتیم دم در)و حواسمون نیست.و راه برگشتش احتیاج به توجه و کنار گذاشتن عادت هامون داره.باید سنسورامون رو فعال کنیم.
   می شه حداقل برای اول کار از بهینه کردن موارد اصراف و دور ریختنیمون شروع کنیم یعنی مثلا همین برنج اضافه هاشو برزیم تو یه ظرف برای پرنده تا هم دور نریخته باشیم هم جلوی چشممون باشه تا ببینیم هر روز چقدر زیاد به حجمش اضافه میشه، شاید چشمامون باز شد و سنسورامون شروع به فعالیت کرد.حقیقتابیشترمون داریم تبدیل میشیم به “زباله ساز” متاسفانه فقط “زباله ساز”

   پاسخ دادن