هدف
آدمی آفریده نشده است که فقط در پی خرد برود،
بلکه آفریده شده که شخم بزند،
منتظر باران بماند، گندم بکارد،
خرمن درو کند، و نان بپزد.پائولو کوئیلو – ترجمهء سمیه پیلوار
پوسته ی پانوراما ساخته شده توسط Themocracy و آماده شده برای وردپرس فارسی توسط فرزاد ساغرچی
ظرافت موجود در تقابلی که کوئیلو میان نظر و عمل قائل شده را درک می کنم. اما آیا همه این کارها(یعنی شخم زدن، منتظر باران ماندن، گندم کاشتن، درو کردن و نان پختن) خود محصول خردورزی نیستند؟
سلام دکتر
میدانید؟ گاهی یک یادداشت یک بازخورد حسابی داشته باشد، دل آدم شاد میشود. تیر فکر شده یک هدف دارد، نه صد تا.
حضورتان عرض کنم که نگاه من این است که عین خردورزی هستند، انسان کارنده راستین در برابر طبیعت – و جهان – خرد پروردهای کسب میکند که ای بسا در مطالعه هزاران صفحه کاغذ سیاه شده و حضور در انواع آکادمیها نتوان آن را کسب کرد.
با شما موافقم و به همین دلیل است که گفته اند: التجربة فوق العلم.