دیدگاه‌ها برای: نامه‌هایی به دختر نداشته‌ام – ۲

با: پریسا

پریسا — Thu, 01 Jan 1970 00:00:00 +0000

کاش پدرم می خوند.شاید خودم براش خوندم.
راستی مرتب مطالب رو می خونم.اما اگه یه مدت کامنت نمی گذاشتم به خاطر رخوت ترسناکی بود که همه ی زندگیم رو فلج کرده بود.حالا بهترم

با: هادی

هادی — Thu, 01 Jan 1970 00:00:00 +0000

راستش اگر پسر هم بود، می‌شد همین سوالات را مطرح کرد. فرض بر خلق شخصیتی خیالی است برای نشان‌دادن محبت، شفقت و سهیم‌شدن افکار.
ممنون که می‌خوانی.

با: سهیلا

سهیلا — Thu, 01 Jan 1970 00:00:00 +0000

سوالی برام پیش اومد و اونم اینه که: چرا نامه هایی به دختر نداشته ام؟ چرا برای پسر نداشته ات نامه نمی نویسی؟ آیا اصولا دخترها بیشتر نیاز به راهنمایی دارند؟ یا با دخترها راحت تر میشود درد دل کرد؟ یا چی؟

با: شهاب

شهاب — Thu, 01 Jan 1970 00:00:00 +0000

چه نوشته‌ی اساسی‌یی بود. حسابی وجود آدم را تکان تکان می‌دهد. اصلا خود زلزله است.
و البته خیلی تلخ …
گاه این تلخی در یک کلمه‌ی گذرا وسط انبوه کلمات دیگر، یک باره مچ پایت را می‌گیرد و گرفتارت می‌کند.
بگذریم …

با: نیشابور

نیشابور — Thu, 01 Jan 1970 00:00:00 +0000

خواهر کوچک عزیزم ناکتا
قلب تو حال گل‌های «میچکاجومه» را پیدا کرده است. طاقت دست زدن به آن نیست. باید با آن مدارا کنی. تو گلی و گل‌ها آشیانه اشک و تبسمند.
چندان به صدایی که قلب تو را تحریک می‌کند گوش نده، همه وقت، همه جا، صدای حزین مجهولی قلب‌های بهانه جو را می‌آزارد.
اسد/۱۳۰۲
طهران

با: نیشابور

نیشابور — Thu, 01 Jan 1970 00:00:00 +0000

مواظب قلبت باش شبیه نامه های نیماست به خواهر کوچکش. الان دم دستم نیست، شاید رفتم پایین و پیدایش کردم.