یک زمان‌هایی هست که آدمی گمان می‌کند که از چیزی، چیزکی می‌داند. بعد ناگهان دست روزگار صحنه‌ای جلوی چشم می‌گذارد که به غیر از واکنش آقای هالو* (واقعا که صنعت در شهر پیش‌رفت عجیبی کرده است) کار دیگر نمی‌توان کرد. این وب‌سایت از این جمله از صحنه‌‌های روزگار برای من است.

* فیلمی از داریوش مهرجویی.