توضیح: استفاده از لنز تیلیت و شیفت ۴۵م.م. کانن باعث محو شدن محیط اطراف سوژه شده است، افکت دیجیتال در کار نیست.

۴ دیدگاه در “کسالت”

1. shahab می‌گه:

   فروردین ۱۸, ۱۳۸۹ در ۰۳:۴۶

   کادر عکس حس متناقضی به آدم می‌ده. یک بار می‌گم با خودم کاش کادر عکس طوری بود که کمی پایین‌تر از سطح میز رو در بر می‌گرفت تا بالاتر از اون‌جایی که حالا می‌بینیم، مثلا تا سقف رو نشون می‌داد. از طرف دیگه، همین حالا اون دنیای زیر میز هم حیف می‌شد که از دست می‌رفت.

   پاسخ دادن
2. پدرام می‌گه:

   فروردین ۱۸, ۱۳۸۹ در ۱۷:۴۴

   از استیو جابز هم بهتره.

   پاسخ دادن
3. سیاوش می‌گه:

   فروردین ۱۹, ۱۳۸۹ در ۱۳:۲۵

   عکس بسیار قشنگی و هوشیارانه ای است.نکته به نظرم می رسد جناب صباغ در باره عکاسی تان.فکر می کنم برای ثبت یک عکس بسیار مقید و معتقد به استفاده از تجهیزات و ملزومات از نوع بهترین و گران ترین هستید.بدون تردید این چیزی از ارزش نگاه و هنر دست شما نمی کاهد.منظورم نوع نگاهتان به عکاسی بیشتر در قالب فنی تخصصی است ناهنری خلاقانه.دوست دارم نظرتان را بدانم.

   پاسخ دادن
   • هادی می‌گه:

     فروردین ۱۹, ۱۳۸۹ در ۱۵:۲۵

     ممنون از توجه‌تان.
     اگر منظور این است که گمان می‌کنم فقط با بهترین تجهیزات می‌توان عکس خوبی گرفت، خیر این چنین نیست. اما کلا تصور می‌کنم تهیه و استفاده از بهترین‌ها در حد توانایی کار چندان بی‌جایی نیست.

     پاسخ دادن