مصائب خوببودن
نازارین بونوئل را تماشا کردم. از آن دسته آثار کلاسیکی که روی هم انبارشان کردم، میدانستم که این یکی جایگاه خاصی برایم دارد. قصه را میدانستم: مصائب مرد خدایی که میخواهد خوب باشد؛ به زعم اکثر ناظران به شکل سادهلوحانهای. چند تن از اطرافیان نگونبخت او همراه و مریدش میشوند…
داستان دشواری راه خیر و ماجرای آدمهایی که در راه خیر از پا در میآیند طنین هولناکی دارد. میدانم که بونوئل باز هم به این موضوع پرداخته است (مثلا در ویریدیانا که هنوز بخت و جسارت تماشایش را نیافتهام). نازارین البته اثری مهم و کلاسیک در تاریخ سینماست و قطعا ارزش تماشای دقیق دارد، اما من بین آثار اینچنینی هنوز داگویل را ترجیح میدهم.
این چهره…..
حرف برای گفتن زیاد دارد.
سلام. چند روز است مجازی بودن به روز نمی شود. ما اهل تاریخ به این می گوییم یک خلاف عادت یا واقعه و طبیعتا به دنبال علت یا دلیلش می گردیم. آیا مشکلی پیش آمده؟
ممنون از توجهتان.
مشکلی پیش نیامده است. اما اگر به خاطر داشته باشید من چندی پیش نوشتم «فصل جدیدی از بازی آغاز شده»، تصور میکنم موضوع همان است.
با احترام همیشگی