سخن بسیار آمد
ای درویش! بیست رساله تمام شد، و درین بیست رساله سخن بسیار گفته آمد. و این گمان مبر که این سخنان من گفتهام، و به غیر از من کسی دیگر نگفته است؛ و این مپندار که اینها من دانستهام، و به غیر از من کسی دیگر ندانسته است، که هیچ سخنی از تو، و هیچ علمی از تو، و هیچ عملی از تو به جهان نیاید، از جهت آن که هیچ سخن نگفته نماینده است، جمله گفتهاند و میگویند: و هیچ علمی نادانسته نمانده است، جمله دانستهاند و میدانند و هیچ عملی ناکرده نمانده است، جمله کردهاند و میکنند. و از اینجا گفتهاند که هر چه هست، بوده است و خواهد بود؛ و هرچه نیست نبوده است و نخواهد بود.
کتاب الانسان الکامل/ عزیزالدین نسفی/ ماریژان موله/ انتشارات طهوری/ تهران ۱۳۸۸
کتابی که مطلب از آن نقل شده حکایت “حی بن یقظان” نیست؟
مشخصات کتاب همانی است که آوردهام.
عزیز الدین نسفی از عرفای قرن هفتم.این کتاب هم واقعن کتاب فوق العاده ایه که متاسفانه خیلی کم شناخته شده در ایران در حالی که در اروپا بسیار نام دار است.از آن دست کتاب هایی که هر از چند گاهی چندباره می توانی به آن رجوع کنی و از هر صفحه اش کلی استفاده کنی.در رساله ی نهم فصل دوم مطلبی است با عنوان ” در بیان بلوغ و حریت آدمی” که بارها در این سال ها خوانده ام و هر باره بهره ای تازه برده ام که خواندنش را به همه توصیه می کنم
مطمئن نیستم، اگه ادیسون معتقد بود که هر چه نیست نبوده است و نخواهد بود الان برق نداشتیم. اگه مارتین لوتر کینگ همین عقیده رو داشت شاید زمینه برای رئیس جمهور شدن اوباما به عنوان کسی که زمینه ی سیاه پوست داره وجود نداشت. اگه مولانا معتقد بود که هیچ سخنی ناگفته نمانده الان دیوان شمس و مثنوی ای وجود نداشت.
با توجه به اینکه این نوشته از یه عارفه بعید نیست اشتباه برداشت کرده باشم. اگه اینطوره خوشحال میشم درباره اش بشنوم.
در مورد فصلی که عنوانش هست “در بیان بلوغ و حریت ” عنوانش جذابه. What are some of its highlights؟
خوش باشین