من اینو میخوام!
یک بچهء لوس، زشت و فربه – که از فرط خپلی نمیتواند تکان بخورد – را در نظر بگیرید که هر چه دست هر کسی میبیند، میخواهد. دور تا دور او پر است از نعمتهای حرامشده، اما باز او میخواهد و وقتی ندهندش چنگ و دندان نشانمیدهد و والدش را صدا میکند. تنها قابلیتی که خدا به او داده این است که بهترین نعمتها را تبدیل به زباله کند.
این بچه نه آسایش برای همسایهها و اطرفیاناش گذاشته و نه آرامش. بوی فساد آشغالیهایی که اطرافش را پر کرده محل را گرفته و او همچنان میخواهد و همچنان جیغ و داد میکند.
این بچه چه بسیار شبیه ماست.
ما انسان های امروزی , که حریص و مصرفی و افراطی و بی قراریم
خواسته های سراسر مادی مان هم که پایان ندارد.
من میشناسمش
)