چه کسانی که میروند
دکتر علی بهزادی بانی و بنیانگذار مجلات مهم سپید و سیاه و دانستنیها درگذشت. در مورد اهمیت این دو مجله در تاریخ مطبوعات ایران صحبت شده است، من چیزی ندارم که به این صحبتهای پراکنده اضافه کنم. دورهء انتشار سپید و سیاه به سن من نمیخورد، شمارههایی از آن را این طرف و آن طرف دیدهام. اما دانستنیها مقارن با سالهای کودکی و نوجوانی من در میآمد و در همان زمان خیلی از شمارههای آن را به دقت بررسی و مطالعه میکردم. بسی از قطعهها و مقالات آن یادم مانده و حیرتانگیزتر از همه درآوردن مجلهای چهاررنگ در سالهایی است که برای خرید چند تخممرغ باید مدتها در صف میایستادند. دانستنیها در چنان روزگاری بدون تکیه بر حمایتهای خاص به شمارگانی باور نکردنی رسید؛ بعضیها صحبت از سیصد چهارصد هزار نسخه میکنند. این مجلهء مهم وزنهای چشمگیر شد در تاریخ مطبوعاتی رنجور کشور ایران.
خدا رحمت کند دکتر بهزادی را. زمانی که کسی چون ایشان از بین ما میرود غصهام میگیرد. فکر میکنم در زمانهای که حتی سلمانی خوب به زحمت یافت میشود، جای چنین کسانی توسط چه افرادی پر خواهد شد و چشمم آب نمیخورد.
اگر بی بی سی پیش از مرگ بهزادی برنامه ای برای معرفی او پخش نمی کرد
اصلا نمی دانستم این مرد بزرگ کیست و چه شکلی است!
اصل ماجرا همین است!