اولین نوشته معرفی است و توضیح حضور، ظاهرا این ادب و اصول است که حکم می‌کند که توضیح دهم که اینجا چه می‌کنم؟ و چرا از شما دعوت کرده‌ام که «مرا» بخوانید؟ اول: «عرضه کردن خود» چند مدتی است که میان ما معنی خوبی ندارد، حتی جلف و سبک به نظر می‌رسد؛ اگر چه که مفهوم خیلی مهمی است. این موقعیت مدام در زندگی پیش می‌آید و کسی که می‌گوید که به آن فکر نمی‌کند احتمالا کمی بی‌فکر است نه عارف! نوشتن در وب برای من صورتی از عرضه کردن «خود» است. دوم: دیگر اینکه خواندن نوع خاصی از وب نگاری‌ها به نوعی مرا به یاد دزدکی به نوشته‌های دیگری نظر انداختن یا به صحبت تلفنی دیگران (مثلا هنگامی که خط روی خط می‌افتد) گوش کردن، می‌اندازد. این‌ گونه کارها ظاهرا چندان اخلاقی نیست اما جذاب است. با این تفاوت هنگامی که وب نوشته کسی را می‌خوانی احساس بدی نداری زیرا او خلوت ذهنی‌اش را با تو شریک می‌شود. تو برای او یک وجود مجازی هستی و او هم برای تو همین طور؛ اما هر دو می‌دانند که با یک «آدمیزاد» طرف هستند. خیلی از صحبت‌ها را با نقاب مجازی بودن می‌توان در میان گذاشت و در دیگر ساعت‌های شبانه روز بچه خوبی بود. اما من چون در دیگر ساعات هم آدم چندان تعریف شده‌ای نیستم نقابی انتخاب نکردم و حتی اسمی مستعار برایم ضرورتی نداشت. اما با همه این‌ها می‌دانم که من برای شما کاملا مجازی‌ام، تحت یک نام و شناختی اگر پیش آید توسط واژگان است.