کسی تا به حال در مورد عنوان این بخش از من چیزی نپرسیده، و این باعث تعجب است. اما بهتر می‌دانم که خود توضیحی بدهم:

فرهیخته در لغت یعنی آموخته و تربیت شده، این را شاید همه بدانند. اما حکایت ذائقه‌ی فرهیخته چیست؟

نظر دادن در مورد غذا و آشپزی، نیازمند تربیت و آموختگی است؛ همان طور که برای تحلیل سینما یا موسیقی نیاز به دانش، درک و تجربه است. در روزگار ما کام کودکان با پفک، چیپس و چیزهای مزخرفی مثل این‌ها برداشته می‌شود. مقدار مصرف بی‌جای رب وحشتناک است. فست فودها درجه سه مشتریان پر و پا قرصی دارند. غذاخوری خوب تقریبا نیافتنی است. جوان‌ها به ندانستن آشپزی فخر می‌کنند (آن‌هم با دلایل احمقانه‌ای مثل «چند ساعت کار کنیم تا در چند دقیقه خورده شود!؟»). مصالح آشپزی خوب بسیار کم یافت می‌شود، حتی اگر مشکل مادی در کار نباشد. و…

همین طور که اکثر کسانی که موسیقی خالطور گوش می‌کنند صدای پخش صوت را به شکل گوشخراشی غیر عادی تنظیم می‌کنند، پزندگان و خورندگان امروزی هم غذاهای بد را به شکل بدی می‌خورند. می‌خواهم بگویم که بدبختانه امروزه ذائقه‌ها اکثرا داغان و سطح پایین و مبتذل‌ است.

در این اوضاع ذائقه‌ی فرهیخته اهمیت به‌سزایی پیدا می‌کند. ‌ذائقه‌ی فرهیخته تربیت درست، مشرب فراخ و دقت نظری دارد که کیفیت غذا را با کمیت مصالح گران آن اشتباه نمی‌گیرد. ذائقه‌ی فرهیخته به آشپزی تمام ملل توجه و مساله‌ی غذا را جدی می‌گیرد. ذائقه‌ی فرهیخته به آشپز احترام می‌گذارد و آشپزی را هنری می‌داند همسنگ دیگر هنرها. ذائقه‌ی فرهیخته به طعم‌ها فکر می‌کند و ماجراجویی در دنیا طعم‌ها را دوست دارد. ذائقه‌ی فرهیخته مواد اولیه را می‌شناسد و به تولیدکنندگان آن احترامی عمیق می‌گذارد.

ذائقه‌ی فرهیخته چیز کمیابی است…

توضیح عکس: با این که کیفیت بدی دارد و موبایلی است، حیفم آمد که بدون استفاده بگذارمش. این یکی از خوش‌طعم‌ترین دسرهای ایرانی‌ای است که خورده‌ام، ساخته‌ی دایی (اصغر رضوان). ماست دست‌ساز است با شیره‌ی انگور، زمانی که آن را همراه با نان خشک خوردم، عرش را سیر کردم!

یک دیدگاه در “ذائقه‌ی فرهیخته ۸”

1. وحید می‌گه:

   خرداد ۱۵, ۱۳۸۷ در t ۱۲:۰۰

   عکس واقعا تحریک کننده است.

   پاسخ دادن