زبان هم بیان است و هم کتمان، گاهی فکر می‌کنم که با بیان چیزی آن را محدود و مقید می‌کنیم. زبان در حقیقت کنسرو اندیشه است، من نمی‌دانم آیا ما با زبان می‌اندیشیم یا نه؟ اما مطمئنم که با زبان خواب نمی‌بینیم. به هر حال در عالم ارتباط میان آدم‌ها از این بهتر، صریحتر و شفاف‌تر «وسیله‌ای» نداریم. به هر چیز دیگری فکر کنید جای زبان را نخواهد گرفت، مگر آن‌که بخواهید شاعر باشید!