استیو
خیلی چیزها دارم در مورد استیو جابز بگویم. سالهاست که دورادور زیر نظرش دارم، تا جایی که بعضی از دوستانم مرا مرید دربست و سینهچاکش میدانند. شاید بد نباشد که اینجا چند سطر کوتاه در مورد او بنویسم:
در نظر من او نه مدیر عامل اپل است و نه مدیر عامل پیکسار، نه میلیاردر کارآفرین و نه بچهی سرراهیای که به رویاهای طلایی رسید، نه گیاهخوار قدیمی و نه ستارهی راک دنیا فناوری، نه فروتنی که سالهاست یک جور لباس میپوشد و نه مدیری که در آسانسور کارمند اخراج میکند. او استیو جابز است: نمادی از دوام ابرام، اراده و سرسختی آدمیزاد.
استیو سختیهایی به جان خریده که کوه را میشکند: اخراج شده، بیکار شده، تقریبا ورشکست کرده، ضربههای عاطفی فراوان خورده، مسخرهی صنعت رایانه شده و عاقبت به جایی رسید که همکارانش یکی یکی ترکش کردند (زمان بحران شرکت نکست). اما با این همه تسلیم نشد و بعد از رخ دادن یک سری اتفاقات باور نکردنی دوباره به شرکت اپل بازگشت و با شیوهها و حیلههای خاص خودش زمام امور را به دست گرفت. آن هم چه به دست گرفتنی. اپل، تحت رهبری استیو جابز، طی ده سال یکی از اعجابانگیزترین و باورنکردنیترین انقلاب در کسب و کار را نشان عارف و عامی داد. یکی پس از دیگری محصولات خارقالعاده به بازار فرستاد که تمام رقبا حتی از بازسازی آن عاجز بودند و در ضمن سهامش از سه دلار به دویست دلار ترقی پیدا کرد (الان حدود صد و هفتاد دلار است).
زمانی که کسی برای چیزی خیلی وقت و توان صرف کند، میگویند از جان مایه گذاشته است. استیو به واقع برای اپل از جان مایه گذاشت، یک بار تا نزدیک مرگ پیشرفت و این اواخر هم در خبرهاست که بیماری جدیای دارد. سهامداران اپل هراسان شدهاند که در صورت کمشدن مویی از سر او، تکلیف سهامشان چه خواهد شد؟
***
استیو مثل هر آدمی هزار و یک عیب پنهان و پیدا دارد، سن من هم از بتسازی و بتتراشی گذشته است. پس مرید و مرادی از راه دور در کار نیست؛ صرفا احترامی عمیق است به مردی پولادین که دست به هر محصولی زده، نشانی از خود در آن گذاشته. شاید «اهل محصول» از بقیه افراد بهتر درک کنند که این، چه کار سخت و طاقتفرسایی است…
راستش اول فکر کردم استیو اسم پسر خالته… اما بعد که خوندم متوجه شدم که نه… گذشته از شوخی خیلی با این پست حال کردم. از بحث بت تراشی هم خوشم اومد. فقط موندهام که این آقا استیو شما تو عکس داره چکار میکنه. واقعن کار سخت و طاقت فرسایی است ؛)
کارهای سخت و طاقت فرسا را جز در این حیطه که ” اهل محصولش” می فهمند، آدم های گمنامی هم گاه در حیطه های دیگر می کنند و همین قدر پولادین هستند و سرسخت.همین قدر قابل احترام و مثال زدنی.
از این مرد یاد همه ی آن “مردها” می افتم …
دارم فکر می کنم اگه استیو تو جامعه ما زندگی می کرد هم بازم می تونست استیو جابز بشه یا اینکه ایناها همش بهانست … و ما می تونیم استیو جابز بشیم
هادی: اگر منظورتان از نظر مقیاس اقتصادی و تاثیر مدیریتی باشد، احتمالا نه امکانش نبود. ولی به نظر هر کس در مقیاس زندگی شخصی خود میتواند از این بزرگان الهام بگیرد.
در ایران نمی توان استیو جابز شد اما مسیر پیشرفت و فرا تر رفتن از معیار های موجود و گشودن راه های تازه باز است . هر وقت دلم از پستی و حقارت آدم ها میگیرد به خود نهیب میزنم که:
دهخدا- حسابی- بیضایی-سیحون-جعفری (عبدالرحیم)- سروش-دولت آبادی-جمال زاده و…. از همین اب و خاک بودند.
[...] در تاریخ این رشته ثبت خواهد شد. پیش از این در مورد او نوشتهام و فعلا چیزی به آن اضافه نمیکنم. اگر علاقهمند به [...]