در ستایش سادگی
در بیست و سومین روز ماه اکتبر سال ۲۰۰۱ میلادی، شرکت اپل پخشکننده موسیقی دیجیتال آیپاد را به جهان فناوری معرفی کرد. اکثر ناظران و دستاندرکاران به اپل خندیدند و از آیپاد ایرادهای مختلف گرفتند. قیمت چهارصد دلاری، چرخ کنترل غریب، باتری درونی و ناسازگاری با ویندوز مکررا در انتقادها تکرار میشد. آیپاد گیرندهی رادیویی نداشت، صدا ضبط نمیکرد، گران قیمت بود، عمر باتری چشمگیری نداشت و کیفیت صدایش نیز چندان خوب نبود.
در نهم آوریل سال ۲۰۰۷ میلادی، اپل اعلام کرد که صد میلیون آیپاد فروخته است. چه اتفاقی افتاده بود!؟
آیپاد یک ویژگی خیرهکننده داشت: ساده و کارآمد بود. استفادهکننده بعد از دقایقی سر و کلهزدن از آن سردرمیآورد و کارش را به خوبی راه میاندازد. این ویژگیهایی است که هر طراحی خوبی دارد. مثل فندک زیپو که طرحش انگار از روز اول عرضه تا به حال کارا و بدون تغییر باقی مانده است. جالب است بدانید که تا به حال نزدیک نیم میلیارد فندک زیپو ساخته شده است. طراحی خوب ساده است، و رسیدن به سادگی دشوار است. اما هنگامی که محصول با استقبال عام روبهرو شود، خستگی این دشواری از تن درمیآید.
سادگی خریدار دارد.
ساده باشیم ، چه در باجه یک بانک ؛ چه در زیر درخت………..
میدونم چیزی که نوشتم ، ظاهرا هیچ ربطی به مطلب تو نداشت، ولی قبول کن که مخرج مشترک هر دوشون ، میتونه بسادگی ، همون ” سادگی ” باشه.