Comments (0)

نوشته شده توسط هادی, اسفند ۲۲, ۱۳۸۸ ۲۳:۵۸

زندگی سفر است، مقصد نیست. زمانی که صحبت از مقصد می‌کنیم، خواه‌ناخواه داریم به نقطهء توقفی اشاره می‌کنیم اما زندگی حقیقی توقف ندارد. گرچه خیلی از ما متوقف می‌شویم و تا پایان عمر متوقف می‌مانیم. اما صحبت از تکاپو است و از پا نیافتادن، صحبت از یافتن ماموریت یکتایی است که برای آن به این دنیا آمده‌ایم و هیچ کسی نمی‌تواند به ما کمک کند که این ماموریت را شناسایی کنیم. این شناسایی کار آسانی نیست، به همین علت است که بیش‌تر دوست داریم به رویه‌ها و قراردادها بچسبیم و مطابق آن‌ها روزگار بگذارنیم. اما کسانی هستند که توقف نمی‌کنند و بعد از هر ضربه‌ای که می‌خورند، سرسختانه بلند می‌شوند و به سفر ادامه می‌دهند:

از تمام خلق یک تن صوفی‌اند
مابقی در سایهء او می‌زیند

خوش‌مان بیاید یا نه، این بیت رنگی از حقیقت را در خود دارد. خیلی‌ها به این موضوع اشاره کرده‌اند؛ اصل بیست/هشتاد (معروف به پارتو) یک شکل نسبتا امروزی‌تر است. مشکل کوچک این است که همه فکر می‌کنیم جز صوفیان و یا بیست درصد هستیم.