]]> http://blog.hadisabbagh.com/archives/3475/feed 0 http://blog.hadisabbagh.com/archives/3470 http://blog.hadisabbagh.com/archives/3470#comments Tue, 13 Apr 2010 16:12:13 +0000 هادی http://blog.hadisabbagh.com/?p=3470 در راستای پیشنهاد گهربار اخیر مبنی بر لزوم مهاجرت پنج میلیون نفر از شهر تهران، این‌جانب با تاثیر و تاثر از این نظر صائب پیشنهاد می‌کنم که پنج میلیارد نفر از کرهء زمین نقل مکان کنند. زیرا خرابی بسیار است و منابع شناخته شدهء این سیاره تناسبی با این تعداد جمعیت ندارد.

لوحه‌ای باقی مانده از آسورد، حدود سال ۲۸۰۰ پیش از میلاد، کشف شده که در آن آمده: «زمین ما در روزهای اخیر در شرف نابودی است. نشانه‌هایی وجود دارد مبنی بر این‌که دنیا به سرعت به پایانش نزدیک می‌شود. رشوه‌خواری و فساد در همه جا رواج دارد.» بیش از ۲۰۰۰ سال بعد، سقراط شکایت می‌کند که: «کودکان حالا به ظالمانی بدل شده‌اند… آن‌ها دیگر زمانی که بزرگ‌تری وارد اتاق می‌شود از جای برنمی‌خیزند. آن‌ها با والدین‌شان مخالف می‌کنند، سر میز غذا گوشت را می‌بلعند، پاهای‌شان را روی هم می‌اندازند، و با آموزگاران‌شان مستبدانه رفتار می‌کنند.» و افلاطون راجع به شاگردانش نوشت: «سر جوانان ما چه دارد می‌آید؟ آن‌ها نسبت به بزرگ‌ترشان بی‌احترامی می‌کنند، و از والدین‌شان فرمان نمی‌برند. آن‌ها قانون را نادیده می‌گیرند. آن‌ها با افکار دیوانه‌وار در خیابان‌ها آشوب به راه می‌اندازند. اخلاقیات آن‌ها روبه انحطاط گذارده است. قرار است چه بر سر آن‌ها بیاید؟»

هزار و یک شگفتی/ ایزاک آسیموف/ پروانه مکانیک/ تهران فاریاب/ ۱۳۶۲ تهران

شمع و حلوا با چنان جامه لطیف
هدیه آورد بیامد چون الیف

پرس‌پرسان کین موذن کو کجاست؟
که صلا و بانگ او راحت‌فزاست

مرد توضیح داد که دختری دارد که سودای مسلمانی داشته، و نصیحت قومی در او کارگر نیفتاده است:

هیچ این سودا نمی‌رفت از سرش
پندها می‌داد چندین کافرش

اما امروز با شنیدن اذان مدعی هدایت وحشت کرده و پرسیده «این بانگ مهیب چیست؟». به او گفته‌اند که این شعار مسلمانی است و دختر بی‌نوا ابتدا باورش نشده و بعد از این که تحقیق می‌کند:

چون یقین گشتش رخ او زرد شد
از مسلمانی دل او سرد شد

در دوران ما این حکایت خیلی مصداق دارد؛ کسانی مدعی پراکندن خیر هستند که منش و روش‌شان هر عاشق خیری را فراری و دل‌سرد می‌کند. آدم دلش می‌خواهد از بعضی افراد محترمانه خواهش کند که لطفا اذان نگویند.

بلی؛ اگر الهام‌دهنده باشید بالاخره کسی پیدا می‌شود که آبخوری چند صد کیلویی را بلند کند و به پنجره بکوبد و از حصار بگریزد.

هنوز هم همان را می‌گویم، و می‌خواهم اضافه کنم چه زندگی‌ای افتخارآفرین‌تر از الهام‌بخشی و تاثیرگذاری مثبت؟ تردید ندارم که زندگی‌کردن چنین زندگی‌ای خیلی دشوار باشد، اما شرف و افتخار آسان به دست نمی‌آید. باید نیکی‌کرد و در دجله انداخت و حتی انتظار جبران ایزد را در بیابان نداشت.

در ضمن از مجازی‌بودن نیست کسی که این فیلم را ندیده باشد! از من گفتن.

این روایتی است که از دورهء صدر اسلام نقل شده است.

دخترم،

در زندگی بعضی آدم‌ها لحظه‌ای می‌رسد که پدر و مادرهای از مقام دانای کلی خلع می‌شوند و فرزند زیر لب می‌گوید: «بابا نمی‌فهمه!». این حالت نه عجیب است و نه غیر قابل فهم. اما اگر حوصله داشته باشی گاهی می‌خواهم بعضی فکرهایم را با تو شریک شوم. معلوم است که خیلی خوشحال خواهم شد که تو نیز چنین کنی، گرچه حدس می‌زنم دوستان جوانت را هم‌فکرها و هم‌بحث‌های بهتری می‌دانی.

من عصبانیت این ماه‌های تو را می‌فهمم. اما همان‌طور که می‌دانی و شاهد بوده‌ای، سال‌هاست که گاه گاه از چیزهایی عصبانی می‌شوم. تو از چیزی عصبانی هستی که در مقیاس کلان فرصت بروز یافته است، و من با خودم فکر می‌کنم راننده‌ای که هنگام تمرین رانندگی به عمد و برای این که به اصطلاح «حال تو را بگیرد» جلوی تو می‌پیچد و جملهء زشتی می‌گوید، بعید نیست در موقعیت حادی تو را با ماشین زیر بگیرد. نمی‌خواهم قصاص قبل از جنایت بکنم، اما رفتارها و اعمال نیاز به زمینه دارند، تربیت و شکل ذهنی خاصی لازم دارند.

تو چنان با حرارت صحبت می‌کنی که انگار هم‌فکرهای تو در اکثریت مطلق هستند و فقط به عللی خاموش مانده‌اند. بگذار بگویم که من این چنین فکر نمی‌کنم، برای عوض‌شدن بعضی چیزها باید ما عوض شویم، و به نظر نمی‌رسد که خیلی از ما هنوز آمادهء تحول باشیم. حتی خود من و خود تو، گاه می‌اندیشم که این اختلافاتی که اخیرا مجال ظهور اجتماعی یافته‌اند نشان از جنگ قسمتی از ما با قسمت دیگری از ما است.

شاید فکر کنی که محافظه‌کاری میان‌سالی مرا گرفته و به این جهت تو را وعظ می‌کنم. اتفاقا من دوست دارم و افتخار می‌کنم که تو جز حرکت موثری باشی، اما من هر چند وقت یک‌بار در خیابان ظاهرشدن را حرکت موثر نمی‌دانم. دوست دارم به من بگویی که چرا شما – تو و هم‌فکرهایت – نمی‌روید جنگل‌های شمال را پاک‌سازی کنید. دوست دارم بگویی که چرا گروهی غیر سیاسی تشکیل نمی‌دهید که یک سری ارزش‌های فراموش شده را احیاء کند و سرسختانه پای آن‌ها بنشیند (مثلا به هیچ وجه رشوه ندهد و به شکل نظام‌مند و حساب‌شده با فساد نظام اداری مقابله کند). دوست دارم به من بگویی که چرا به جای تعقیب تمام سایت‌های خبری مخالف و شبکه‌های ماهواره‌ای، کمی متون جدی‌تر نمی‌خوانی؟

فکر می‌کنم تو راه آسان را انتخاب کرده‌ای، راه آسان یعنی چند بار خودت را نشان بده به امید زمین خوردن رقیب. هنگامی که رقیب زمین خورد برو در خانه بنشین و انتظار بکش که همه چیز درست شود، و اگر نشد یا مجددا شاکی شو و یا سرخورده.

من جستجوگری، عدالت‌طلبی و میل به بهبود تو را می‌ستایم. شاید چیزهایی بگویی که نظر من را عوض کند، اما تا آن زمان اجازه بده که با وقار و حوصله و صراحت گفت‌وگو کنیم.

بدان که تو و امثال تو را دوست دارم

هادی

و این حکایت کماکان به قوت و اعتبار خود باقی است.